Pabbi minn

Pabbi minn er ótrúlegur maður - og það er hreinlega þannig að pabbi veit oft best og er minn ráðgjafi í nær öllu sem viðkemur lífinu, tilverunni eða bara hverju sem er.

Hvernig hann tæklar hvern dag með bros á vör, jákvæðni í hjarta og rás 1 í botni - er dásamlegt! Hann hefur aldrei hugsað um lífið sem peningakapphlaup og hefur alið okkur dæturnar með það að fyrirrúmi að hamingjan skapist ekki með peningum eða öðrum efnislegum gæðum. Hann er gjafmildur og örlátur - þeir sem þekkja hann vita að hann er tilbúinn að gera mjög margt fyrir þá sem standa honum næst og veitir öllum hlýju og ást.

Fólk hefur gengið upp að mér á böllum og hér og þar til að hrósa pabba og skila til hans kveðju - og þetta á hann svo sannarlega skilið! Því ég veit a.m.k. að ég sjálf segi honum allt of sjaldan hversu mikils virði hann er mér.

Pabbi er margslunginn maður - ein hliðin er jarðbundin, full visku, bókum, vísum, píanóspili, söng og rás eitt! -en hin hliðin er alveg jafn áberandi (a.m.k. þeim nánustu) og þar er gáskur, gleði, bullsögur, brandarar, hlátur, frasar, karlakórinn hekla og fjör!

Pabbi minn hefur þá mannkosti sem að ég met mest í lífinu og þegar fólk segir mig líka pabba - þá ber ég það með stolti! ♥

Hugsum um eigin heppni...

Þökkum fyrir heilbrigðið - ástvinina og alla hamingjuna í kringum okkur.
Það er alltaf einhver að missa ástvin einhversstaðar í heiminum - verum þakklát fyrir að geta faðmað ástvini okkar að okkur og gerum það sem allra oftast -hver veit hvaða knús er það seinasta.

Dagur rauða nefsins í dag - ég er búin að styrkja verkefnið og þegar maður hugsar um öll saklausu börnin sem eru að þjást - missa foreldra - misnotuð eða seld - svelta og þjást alla daga... þá þakkar maður fyrir sitt líf þó það hafi sínar lægðir..þá er maður svo heppinn!

Gleymum eigin vandamálum í smástund og innantóma vælinu og hugsum um hvað við eigum það gott!

-------------------------------------------------------------------------------------
Hvert örstutt spor

Hvert örstutt spor var auðnuspor með þér,
hvert andartak er tafðir þú hjá mér
var sólskinsstund og sæludraumur hár,
minn sáttmáli við Guð um þúsund ár.

Hvað jafnast á við andardráttinn þinn?
Hve öll sú gleði’ er fyrr naut hugur minn
er orðin hljómlaus, utangátta’ og tóm
hjá undri því að heyra þennan róm,

hjá undri því að líta lítinn fót
í litlum skóm og vita’ að heimsins grjót
svo hart og sárt er honum fjarri enn
og heimsins ráð sem brugga vondir menn.

Já, vita eitthvað anda hér á jörð
er ofar standi minni þakkargjörð
í stundareilífð eina sumarnótt.
ó, alheimsljós, ó, mynd sem hverfur skjótt.
Halldór Laxness

Standa með sjálfum sér!

Það stendur enginn með þér ef þú gerir það ekki sjálfur.

Við verðum að lifa með einni manneskju til æviloka - okkur sjálfum. Við þurfum að læra að líka vel við þessa manneskju og beita henni okkur í sem bestan hag. Við lifum bara þessu lífi og verðum að njóta þess með öllum þeim uppákomum sem það kemur með. En við verðum líka að kunna að bregðast rétt við og standa með okkur sjálfum í gegnum allt.

Það eiga margir eftir að gera e-ð á okkar hlut - vonandi oftast nokkuð saklaust - en við eigum samt sem áður ekki að láta það yfir okkur ganga - brosa bara út í annað og reyna að gleyma því.. við eigum að bregðast við! Við eigum að láta í ljós okkar óánægju og takast á við aðstæðurnar! Einnig þegar rökræður eiga sér stað - þá eigum við ekki að bakka út til að forðast árekstra - eða afsaka eigin skoðun eða viðhorf - heldur standa með okkur sjálfum!

Það er fast í okkur amk sumum - að forðast ágreining, forðast árekstra, forðast óþægindi - og þar af leiðandi er troðið ofan á okkur. Þetta er e-ð sem manni er kannski kennt ungum og auðvitað eru óeðlileg eða óvenju hörð viðbrögð af eigin hálfu slæm - og geta oftast gert ástandið verra. En að standa með sér þegar aðrir troða á manni - og að bregðast við því er alltaf rétt.

Elskum okkur sjálf - stöndum með okkur - með því öðlumst við virðingu annarra, bætum eigin sjálfsmynd og líður betur.

Ofbeldisfull mótmæli

Það er ekki stolt sem fyllir mig þegar ég hugsa um mótmælin á föstudaginn s.l.

Ástandið í þjóðfélaginu er skelfilegt og auðvitað er aðgerðaleysi ríkistjórnarinnar það líka - og að það sé verið að eyða dýrmætum tíma í að kjósa og lögsækja svo einn fyrrv. ráðherra - jújú, auðvitað á að lögsækja þá sem eru mögulega sekir en öll orkar sem er búin að fara í þetta - öll ljótu orðin sem hafa farið milli alþingismanna og hve neikvæð orkan er orðið á staðnum sem hefur tögl og hagldir um okkar framtíð!

Mótmæli eiga auðvitað rétt á sér - en þvílíkt heift og hverjir eru þarna?? Er þetta fólkið sem þarf virkilega að mótmæla eða bara einhverjir reiðir einstaklingar sem hafa þarna opinberan vettvang til þess að öskra og senda öðrum puttann - auk þess að brjálast við lögreglumenn -sem þeir eru kannski vel kunnugir af fyrri verkum! En auðvitað voru þarna líka venjulegir og ósáttir Íslendingar sem hafa misst allt - jafnvel fjölskylduna úr landi - og það er skelfilegt.
En þetta var samt of mikið!

Að grýta fólk er viðbjóðslegt! Alveg sama hverju er grýtt - það er alltaf virkilega ljótt og að horfa á alþingismenn - sem eru að mæta í vinnuna á hverjum degi og gera sitt besta - þó það sé að taka fulllangan tíma að sjá árangur - hylja höfuð og hræðast almenning. Að horfa á presta grýtta og að brjóta rúður í dómkirkjunni - hvað er eiginlega að fólki!?

Ofbeldi leysir ekki vandann - og að grýta aðra er ofbeldi. Ég hef enga trú á því að samfélagið muni batna við þessa reiði og allt þetta ofbeldi. Ég hef trú á því að alþingi sé virkilega að gera sitt besta til að reyna að komast að samstöðu um mál og leysa þetta ömurlega ástand - en það er meira en að segja það að bjarga þessu öllu saman, sérstaklega þegar fólk er jafn ósammála og á alþingi!

Nú þurfa alþingismenn að taka sig saman í andlitinu - hætta öllum rifrildum og rugli - spýta í lófana og leyfa almenningi að sjá einhverjar lausnir og a.m.k. hugmyndir - svo að okkar fagra íslenska þjóð fyllist aftur von um betri tíð og blóm í haga.

En við, almennningur - þurfum líka að líta í eigin barm og spyrja okkur hvort að það sé ofbeldi sem muni bæta okkar samfélagslega vanda í dag!??

Jákvæðni

Ég hef komist að því upp á síðkastið hvað jákvæðni kemur manni langt. Auðvitað þarf rökhyggjan að vera líka til staðar svo maður búist nú ekki við vinningi í lottó í hverri viku – en almenn jákvæðni er bara til að bæta tilveruna!!

Að fara í gegnum lífið pirraður og með neikvæðnina á nefinu er mjög sorglegt, og hreinlega minnkar lífsgæðin! Auðvitað verður maður stundum að rasa út; pirra sig og neikvæðnin er auðvitað stundum til staðar en málið er samt að hafa það í lágmarki.

Ég meina maður er ekki alltaf með allt á hornum sér – getur bara ekki verið.
Lífið gæti verið svo MIKLU verra – og við gleymum því allt of oft hvað við höfum það gott – Ok nú skulum við taka brjálaða jákvæðni:

-Við höfum hreint og gott vatn sem við getum drukkið ókeypis á hverjum degi!
-Við konur getum gengið í skóla – það er sko ekki alls staðar!
-Við getum splæst í ís hvenær sem er –efast um að flestir afríkubúar séu svo heppnir!
-Við búum á hinu frábæra Íslandi – sem hefur óteljandi kosti!!
-Við höfum facebook – sem veitir mér amk fullmikla hamingju
-Örbylgjuofn er pottþétt eitthvað sem meiri hluti heimsins fær ekki að njóta!
-Við konur getum klæðst buxum og þurfum ekki að hylja okkur alla daga!
-Við eigum góða vini og yndislega fjölskyldu (langflestir held ég)
-Við borðum ekki hunda né skordýr !
-Við konur erum ekki grýttar ef við mistígum okkur kynferðislega..
-Við eigum fullt af fötum ti lskiptanna!
-Við getum átt drauma og oft látið þá rætast!
-Við getum gert góðverk :)

Reynum að muna allt það góða – ekki bara það slæma! Reynum að brosa í gegnum þetta líf – þrátt fyrir að það muni koma djúpar lægðir sem við teljum óyfirstíganlegar – þá eigum við svo yndislega að sem hjálpa okkur í gegnum þetta líf sem er rétt að byrja hjá mörgum og rétt komið af stað hjá ykkur hinum ;)

Njótum þess að vera til – knúsum alla sem við elskum, eins oft og við getum! Hugum að eldri vinum og ættingjum – gerum góðverk – þau þurfa ekki að vera stór til að hafa ótrúleg áhrif!

Always look at the bright side of life... :)

Er dauðinn alltaf það versta í umferðarslysum?

Þegar ég keyri yfir hellisheiðina hugsa ég alltaf til þess hve stutt maður er frá dauðanum, ein röng hreyfing og maður er kominn út af eða á annan bíl.. við þurfum ekki að spyrja að leikslokum.

Talan á hellisheiðinni um fjölda dauðsfalla lætur mann alltaf hugsa - lætur mann vanda sig og keyra með varkárni að leiðarljósi - einnig hafa krossarnir undir Ingólfsfjalli sömu áhrif á mann.. en hvað með alla sem hafa lent í slysi og lifað það af? Hvað með alla sem að eru lamaðir í hjólastól, í dái eða að einhverju leiti skaddaðir - einn aftaná akstur innan bæjar hefur skaddað fólk til lífstíðar - hvað þá harðir utanbæjar árekstrar!

Ég held að talan á hellisheiðinni og krossarnir undir Ingólfsfjalli sýni ekki nema örlítinn hluta allra sem að hafa þjást og munu þjást það sem eftir er - vegna sekúntubrots sem að breytti öllu!

Ég hvet alla til að hugsa um þá sem eru á bakvið þessar tölur - alla sem lifðu af en hefðu kannski stundum "frekar viljað" deyja - eða eru svo illa skaddaðir að dauðinn hefði verið "betri" kosturinn... hugsum líka til allra fjölskyldanna bakvið töluna eða krossinn.

Í guðs bænum förum varlega, notum beltin og verum varkár!

H

Fórnfýsi og vinakærleikur

Í dag og gær las ég bók fyrir gamla konu á elliheimilinu um líf hennar sem barn - þessi kona hefur alla sína tíð haft hag annarra fyrir brjósti, tekið að sér erfið börn í fóstur og unnið að því að láta öðrum líða sem best. Sá hugsanagangur var mun algengari hér áður fyrr - og sést það á þessari bók að bæði foreldrar hennar og svo afi hennar voru með þennan sama kærleik í brjóstinu - tilbúin að fórna sér fyrir annarra hamingju og hjálpa þeim sem minna máttu sín.

Í dag er þetta ekki svona - hver hugsar um sig og sinn rass og hefur engan áhuga á því hvernig náunginn hafi það! Allir reyna að fá það allra besta og jújú stundum reyna þeir að fá það besta fyrir sína allra nánustu en það fer ekki mikið lengra en það! Náungakærleikurinn er í lágmarki og fæstir sem myndu einu sinni íhuga að taka að sér umkomulaust barn eða fórna einhverju fyrir þann sem minna á.

Vil samt hafa það á hreinu að með þessu bloggi er ég alls ekki að lýsa því yfir að ég sé eitthvað betri en hin hefðbundni Íslendingur dagsins í dag! Síður en svo!

Málið er nefnilega það - að við teljum okkur samt alltaf vera að gera góðverk og reynum okkar besta - en það kemur ekki nálægt því hvernig samhugurinn var fyrr á tímum þó að jú auðvitað hafi verið spilling þá eins og nú og margir slæmir meðlimir samfélagsins - þá var samfélagið samt allt öðruvísi a.m.k. fleiri sem voru með samhugann og náungakærleikann í botni og til í að fórna ýmsu til að létta undir líf annarra.

Í bókinni var t.d. talað um að langafi þessarar konu (á elliheimilinu) fékk t.d. einu sinni heimsókn þar sem ferðalangur kom að bænum með ónýta skinnskó og spurði hvort þau ættu nokkra skó?! -einu skórnir sem "langafinn" átti voru spariskór og þá lét hann ferðalanginn fá þá - einu spariskónna!

Hver myndi gera svona í dag?!?

-peace!

Kveðjur í bundnu máli :)

Ég rakst á bloggi föður míns á fallegt ljóð sem hann Jói í Stapa orti sem kveðju til mín að norðan - þar sem hann komst ekki í stúdentsveisluna mína í maí 2008.

Kveðja að norðan
Nú gyllir sólin himinhvelin há
og hlýir geislar verma land og sjá
nú færist líf í fagran skógarreit
og fuglar hefja glaðra hljóma sveit

Fast að stöfum skólahurð er skellt
frá skyldum náms er þungum steini velt
og æska fagnar frelsi er vorið ól
og faðminn breiðir móti lífi og sól.

Fögrum draumum fögnum því í dag
og frjáls við skulum syngja vorsins lag
og gleðjumst því er gengin vetrarþraut
og glöð við stefnum út á framabraut.JG

Þegar ég les svona falleg ljóð hugsa ég strax til Bragaþingsins sem verður haldið í ár í landnámi Íslands (RVK) - og stefnan auðvitað að skella sér enda hin besta skemmtun með glimrandi vísum, góðu fólki, söng, dansi og góðum mat :)

En ég verð einnig að setja hérna með vísuna sem pabbi orti til mín á afmælisdaginn minn 25.maí s.l.

Árna heilla Höllu í dag
hlý vill sólin skína.
Megi fagurt ljóð og lag
lífga daga þína. IHJ

Knús til allra og góða "nótt" - þar sem ég er komin heim af næturvakt og á leið uppí rúm :)

Stefanían mín

Það er fátt fallegra en að horfa á lítið barn þroskast. Í kringum mann eru ótalmörg börn - mistengd manni - sem snerta mann. Þau eru jafn misjöfn og fullorðna fólkið enda jafn miklir einstaklingar. Persónuleikinn virðist mótast mjög fljótt og skerpist með hverju augnablikinu.


Stefanía Heimisdóttir, dóttir Þórdísar frænku hefur skipað stóran sess í mínu lífi. Hún lýsir upp tilveruna og er sannarlegur gimsteinn. Ég hef verið svo heppin að fá að kynnast henni betur og betur alveg frá því hún var glæný. Seinasta haust bjó ég í nágrenni við hana og hitti hana oft á hverjum degi - í hvert sinn sem hún sagði eða gerði e-ð nýtt var maður uppnumin af gleði og stolti :)

Í dag er hún rúmlega eins og hálfs árs - hún verður 2 ára í ágúst. Hún er búin að þroskast mjög mikið og núna líður lengra á milli heimsókna þar sem ég er ekki í alveg næsta nágrenni þannig að maður sér breytingarnar enn skýrar. Að heyra hana kalla "Hadddla" er ótrúleg tilfinning.

Hún var dásamlega um daginn þar sem hún stóð upp gerði prumpuhljóð og lyfti svo annarri löppinni - svo skellihló hún þegar við pabbi hennar sögðum "Ojj, þvílík prumpufýla!!" - þessu hélt hún áfram eftir að hún kom upp í rúm og þá var svo sannarlega erfitt að vera stranga frænkan og láta hana fara að sofa þegar ég átti að svæfa hana.

Það er líka mjög vinsælt hjá litlu skvísunni að kitla alla nálæga með því að öskra gilligilligilli og "kitla" mann - óútskýranlega krúttlegt!

Jæja - ætli þetta blogg sé ekki alveg nógu væmið þó ég stoppi hér. Framundan eru ný ævintýri með litlu prinsessunni minni sem er svo sannarlegur ljósgeisli í mínu lífi og annarra sem eru þeirrar blessunar veitt að fá að umgangast hana.
Hún verður alltaf elskuð af frænkunni sinni :*

Verum þakklát!

10.apríl fyrir ári síðan var ég þakklát - þá voru breyttar aðstæður hjá mér og lífið aðeins í öðrum skrið en í dag - þó er ég enn jafn þakklát vegna þess að ég er svo rosalega heppin! Ég á yndislega að, frábæra fjölskyldu sem ég nýt hvers augnabliks með og góða vini.

Lífið mitt blómstrar á meðan annarra fölnar og með þeim lifir bænin mín og von um að þeirra líf geti líka blómstrað og að öllum líði vel. Við eigum að vera þakklát fyrir tilveruna okkar og líf - og þó að margir eigi erfitt nú á krepputímum þá breytir það ekki því að það er margt sem hægt er að þakka fyrir og vera ánægður með.

En bloggið síðan í fyrra var svo ansi gott að ég ætla bara að leyfa sjálfri mér að copy/pastea það hér og hvet ykkur til að hugsa ykkur um næst þegar "lífið er glatað" - því ég held að það sé ekki jafn glatað og maður leyfir sér oft að halda.
--------------------------------------------------------------------------------

Á meðan sumt fólk missir vinnuna og peninga er annað fólk sem missir ástvini. Í Ítalíu er þjóðarsorg vegna jarðskjálfta, þar sem mörg hundruð manns hafa dáið og yfir 1000 manns slasast. Í Írak deyr fólk á hverjum degi og lifir í endalausum ótta við sprengjur og skotárásir. Í Afríku og öðrum þróunarlöndum lifir fólk varla daginn af vegna sjúkdóma eða/og matar- og drykkjaleysis.

Á Íslandi er meðallífsaldur fólks með því alhæsta sem þekkist í heiminum og um daginn sá ég frétt þar sem meðallífsaldur karlmanna væri sá hæsti á Íslandi. Mikið getum við verið þakklát fyrir það. Við getum verið þakklát fyrir hreina loftið, tæra og góða vatnið, friðinn og lífið hér á Íslandi.

Þó deyr fólk líka á Íslandi og á hverjum degi les maður yfir sorglegar minningargreinar, sér lítil börn eða ungt fólk í blóma lífsins. Alltaf er fólk að missa ástvini; foreldra, börn, afa og ömmur. Á hverjum degi ríkir sorg í einhverju hjarta sem er langtum verri en atvinnuleysi eða peningavandamál.

Ég fór að hugsa um lífið í öðru ljósi eftir að ég komst að því að kona á besta aldri deyr úr krabbameini, kona sem var full af lífi og gleði, naut þess að vera með börnum sínum og barnabörnum, var góður vinnuveitandi og yndisleg að öllu leyti. Þessi kona kemst að því að hún sé með krabbamein og að hún muni deyja eftir nokkra mánuði. Sú tilfinning hlýtur að vera skelfileg og að þurfa að segja sínum nánustu fréttirnar er eitthvað sem enginn getur ímyndað sér.

Maður verður að hugsa til þess jákvæða í lífinu og þakka fyrir allt það góða sem maður á. Lífið getur verið ósanngjarnt og erfitt. Núna eiga margir mjög erfitt og skelfilegt að svona sé komið fyrir okkar góða landi og að fólk eigi ekki mat handa sér og börnum sínum. En til að þrauka svona tíma af og horfa fram á við, verður maður að vera bjartsýnn og jákvæður. Maður verður að vakna á morgnanna, áorka einhverju og líta til framtíðar. Nota tímann sem maður hefur á þessari jörðu, með því fólki sem maður elskar.

Farið vel með ykkur og reynið að njóta lífsins til fulls.. þó það sé oft erfitt.

- hér er upphaflega bloggið með indælum commentum - http://hallaoh.blogspot.com/2009/04/vera-akklatur.html - getiði toppað þessi comment??? ;)

Einn góður :)

Hrólfur og Erla voru vistmenn á geðsjúkrahúsi. Dag einn, er þau voru á gangi við sundlaugina kastaði Hrólfur sér útí og sökk til botns. Erla stakk sér útí laugina og bjargaði Hrólfi frá drukknun.
Þegar yfirlæknirinn frétti af björgunarafreki Erlu ákvað hann að útskrifa hana af sjúkrahúsinu, þar sem hún væri greinilega búin að ná snerpu og andlegu jafnvægi á ný.

Daginn eftir fór hann til fundar við Erlu til að boða henni
fréttirnar og sagði þá: Erla mín, ég hef bæði góðar og slæmar fréttir að færa þér! Góða fréttin er að ég ætla að útskrifa þig af spítalanum þar sem þú hefur sýnt merki um bata, sem sýnir sig í því að þú bjargaðir honum Hrólfi frá drukknun. Slæma fréttin er hins vegar sú að hann Hrólfur er dáinn. Karlgreyið hengdi sig í beltinu sínu í gærkvöldi eftir að þú hafðir bjargað honum.

Þá sagði Erla: Hrólfur hengdi sig ekki. Ég festi hann upp til
þerris í gærkvöldi. En hvenær má ég fara heim sagðirðu ??

-------
Fariði vel með ykkur :)

Fyrri tímar

Um daginn tók ég ansi merkilega bók af bókasafninu sem nefnist Öldin sem leið og er um árin 1800-1860. Þar eru margar ansi áhugaverðar fréttir og ætla ég að dreypa á þeim bestu hér.

- Íslendingar voru þekktir fyrir að bjarga sér á árum áður og í apríl 1801 fannst maður sem hafði týnst í óveðri með kindur sínar kalinn og vart hugað líf – drep hljóp í sár hans og því þurfti að taka af honum bæði hendur og fætur en það gerði ólærður læknir og þótti það hafa tekist svo vel að lærðir læknar gætu ekki gert betur!

- Reykjavík var ansi lítið bæjarfélag á þessum tíma en 1801 var íbúafjöldi 307 manns og þótti það mikil fjölgun frá árinu 1786 þegar bæjarbúar voru einungi 167.
Á Íslandi bjuggu 47 þúsund manns árið 1801.

- En þessi tími var oft mjög grimmilegur og voru dómar mjög harðir t.d. var stúlka dæmd til lífláts fyrir að bera út barn sitt sem að varð undir með kvæntum manni, en hann hafði ógnað henni svo hún myndi ekki lýsa hann föður barnsins. Þessi maður hafði barnað 4 konur utan hjónabands og tvívegis reynt að láta barnsmæður sínar rangfeðra börnin. Þegar kom að fæðingu stúlkunnar sem fyrst var nefnd hafi hún eignast barnið í rúmi sínu sem var við hlið foreldra henna en þau vissu ekki af óléttunni og náði hún að kæfa niður öll hljóð svo enginn myndi verða fæðingarinnar var. Fór hún svo með barnið að tjörninni þar sem því var drekkt. Ekki stendur hvort maðurinn hlaut refsingu en hann var a.m.k. ákærður. Stúlkan var líflátin.

- Að Sjöundá í Barðastrandasýslu gerðust skrýtnir hlutir. Bærinn er tvíbýli þar sem tvenn hjón bjuggu, annars vegar Bjarni og Guðrún og hins vegar Jón og Steinunn. En svo deyja Jón og Guðrún og þegar málið er rannsakað kemur í ljós að Bjarni og Steinunn hafi verið í ástarsambandi og að þau hafi myrt maka sína til þess að vera saman. Þau voru dæmd til pyntinga og lífláts.

- Um miðjan júní 1802 var enn vetur á Íslandi – enda mjög langur og harður vetur að líða. Lítið um fisk til að veiða og bú að flosna upp þannig að fólk bjó við mikla vosbúð og jafnvel dauða.

- 16 ára gamall strákur stal eldivið úr kofa á Litla-Hrauni og fiski á Stokkseyri sem var metið á samtals 36 skildinga. Hérað var ansi harkalegt í dómi sínum þar sem það dæmdi strákinn til að „kagstrýkjast og erfiða í járnum í Kaupmannahafnar þrælavarðhaldi ævilangt“ en landsyfirréttur ógilti þann dóm og dæmdi strákinn til að erfiða í 2 ár í íslensku tugthúsi.

- 12.júlí 1809 var íslenskur fáni fyrst dreginn upp að húni „blár feldur með þrem hvítum þorskum“.

Jæja – nú getiði beðið spennt eftir næsta bloggi þar sem ég mun halda áfram að fræða ykkur um aðalfréttirnar á árunum 1811 og uppúr! T.d. er mjög spaugileg lýsing sem enskur blaðamaður hefur á Íslendingum og mun ég segja frá því í næsta bloggi... kv.H

Ef ég næ ekki hjúkrunarfræðinni....

Þó engin lesi þetta.. þá skrifa ég samt :)

Eftir 9 daga fæ ég úrskurð um hvort að ég hafi náð inn á vorönn við hjúkrunarfræðideildina í HÍ. Hlakka mjög til að sjá og loks fá að vita hver niðurstaðan sé!

Prófin gengu sæmilega - maður uppsker þó eins og maður sáir - og fyrsta önninn í háskóla er ansi snúin og í staðinn fyrir að læra og lesa eins og þarf þá fer tíminn meira og minna í að velta upp ýmsum leiðum til að læra námsefnið sem best og hvar sé best að leggja áherslur. Þess vegna var ýmislegt frumlesið - því miður - rétt fyrir prófin og gengu prófin eftir því. Seinasta prófið var þó verst þar sem ég hafði lagt mikla áherslu á gömul próf sem mér áhlotnaðist - sú áhersluaðferð var röng þar sem nær engar spurningar komu af gömlum prófum þrátt fyrir að flestir kennarar noti gagnagrunninn og spurningarnar þar handahófskennt.

Verði ég ekki ein af þeim 120 sem komast áfram af þeim a.m.k 200 sem reyndu við þau - þarf ég að finna ný verkefni - og er fullviss um að þau verkefni og tækifæri sem manni hlotnast við fall annarsstaðar verði mér lærdómsrík og skapi reynslu sem maður á alla ævi og engin getur tekið af manni. Svo hvað er best að gera?

Þegar ég fór í gegnum mögulegar námsleiðir hjá HÍ komst ég að því að þar var eitt fag sérstaklega sem að vakti áhuga minn - Þjóðfræði. Auk þess er hægt að taka hana sem aukagrein - 60 einingar. Fullt af spennandi fögum sem að ég held að gætu verið mjög skemmtileg til að takast á við!
En annað vakti áhuga minn og athygli - Hússtjórnarskólinn á Hallormsstað! Þar færi maður í allskonar spennandi fög - handavinnu, matreiðslu og ýmislegt fleira.

Svo hvað er best að velja? Auðvitað hefði maður gott af því að vinna - en vinnuframboð er af skornum skammtum í þessari tíð.

Í augnablikinu er húsó að vinna þjóðfræðina. En auðvitað held ég í vonina um að komast áfram í hjúkrunarfræðinni þó ég búist við því versta - þá verður maður ekki fyrir jafn miklum vonbrigðum.

Jæja.. nóg af blaðri.. Gleðilegt nýtt ár!! Knúskveðja, H

Gleðileg jól elskurnar mínar

Jólahátíð fer að ganga í garð - þakklæti er efst í huga mér á þessum síðustu og verstu tímum - þakklæti fyrir að eiga yndislega að - að eiga þak yfir höfði mér og mat ofan í mig. Ég er þakklát fyrir námið sem mér hlotnaðist að iðka seinustu mánuði.

Hér heima á Selfossi hefur lífið verið afskaplega gott seinustu daga - bakstur, tiltekt, konfektgerð, prjónaskapur og auðvitað myndir og grey's anatomy inn á milli lota :) Hef knúsað köttinn, kúrt með Emblu og haft það yndislegt!

Jólatréð er komið upp, The Holiday í tækinu, kötturinn búin að taka upp fyrsta jólapakkann sem innihélt harðfiskbita ;) Allar jólagjafir komnar á sinn stað og aðeins örfá kort eftir sem verður skellt í hús á morgun :) Svo nú mega jólin bara koma með öllum sínum sjarma og notalegheitum :)

Hafið það sem allra, allra best - knúsiði ættingjana ykkar og vini - njótið hvers einasta augnabliks með þeim sem þið elskið - því það gæti verið það seinasta... :)

Jólaknús til ykkar allra og fjölskyldna ykkar :) :*

Sjálfboðastarf í jólafríinu :)

Jæja þá er prófatörnin búin og tími til að blogga :) Svakalega ljúft að vera í jólafríi og njóta þess að vaka þegar maður vill vaka og vakna þegar maður vill vakna :)

Á morgun ætla ég að fara í sjálfboðastarf - við Embla sys ætlum að skella okkur í Norðlingaholtið og hjálpa við aðstoð á matarúthlutun til þeirra sem minna mega sín - sem mæðrastyrksnefnd sér um :) Hlakka mikið til ;) Held að ég þurfi að gefa e-ð af mér núna þessi jól og jafnvel næstu jól til þess að ég geti notið jólanna sjálf :)

En gaman að segja frá því - að ég í mínu prófakasti og þeir sem þekkja erfiðan prófatíma vita að persónuleikinn manns breytist auk ýmiss annars í fari manns. Og í þessu kasti mínu ákvað ég að fara að sækja um að taka þátt í þessu sjálfboðastarfi - en þar sem ég var að skoða í gegnum síðu hjálparstarfs kirkjunnar sé ég að til þess að aðstoða þarf að sækja um fyrir 10.des auk þess að það þarf að vera á vissum tíma og vissum stað - einhversstaðar út í þið vitið hvar - og vegna þessa ákvað ég að skrifa bréf til yfirmanneskju þar um hve fáránlegt þetta væri og að þetta flókna umsóknarferli myndi nú bara fæla burt þá sem til eru í að hjálpa til og gefa vinnu sína! Næsta dag berst mér símtal frá þessari yfirmanneskju þar sem hún er hissa á bréfinu og skilur hreint ekkert hvað ég er að tala um...

...þá kemst ég að sannleikanum - það sem ég hafði skoðað var ekki umsókn til að taka þátt í sjálfboðastarfi við að aðstoða - heldur umsókn til að fá aðstoð - þ.e.a.s. fá matarpakka! Sem skiljanlega er flóknara en hið fyrrnefnda!

En jæja nóg af bulli.. farin að horfa á crockodile dundee með emblu, þórdísi og heimsa :) Knús á alla og veriði góð við hvort annað - og í guðanna bænum ekkert jólastress! ;)

Hví er kynjamunur?

Ég er búin að vera svo dugleg að læra í dag að ég ætla bara að verðlauna mig með bloggi milli lota :) Ég var nefnilega að lesa kafla um kynhlutverk og kynjamun og þar voru ýmislegt sem fékk mig til að hugsa...

En til að byrja með þá myndi ég ekki flokka sjálfa mig sem feminista - mér finnst það aðeins of ýkt hugmyndafræði fyrir mig - a.m.k kemur hún manni þannig fyrir sjónir. Ég trúi á jafnræði og þá meina ég í allar áttir - mér finnst ekki jafnræði vera ef að fólk neyðist til að finna konu í starf bara vegna þess að það þarf að vera 50% konur í stjórninni (eða e-ð þess háttar) - konur verða að sjálfsögðu að sækja í stöðurnar sjálfar og vera hæfar í þær - því með svona leiðum er bara gert lítið úr konum og þeirra verðleikum ef þær eru ekki ráðnar á réttum forsendum - því það er alveg jafn slæmt að vera ráðin bara af því að maður sé kona eins og að vera ekki ráðin af því að maður sé kona.

En pælingin er bara sú - af hverju er þessi mikli munur á kynjunum - auðvitað er líffræðilegi munurinn mikill - körlum vex skegg - konur geta eignast börn o.fl. En kynjamunurinn byrjar strax við fæðingu auk þess sem áhrif foreldra eru að sjálfsögu mjög mikil - ef móðirin sér alltaf um að elda þá er líklegt að stelpunni finnist sjálfsagt að gera það á sínu eigin heimili.

Í könnun frá reyndar 1998 kom í ljós að konan vann almennt 5 klst meira en karlmaður á viku en karlar unnu 15 klst meira utan heimilis en konan - þar kom líka í ljós að konan sá meira um börnin (9klst meira) en karlmaðurinn. Vonandi hefur þetta e-ð breyst og að sjálfsögðu mjög líklegt að hafi breyst - en þetta er samt svolítið umhugsunarvert.

Mér finnst fólk aðallega bara vera einstaklingar en ekki bara eitthvað kyn og að það þurfi ekki að ráða fólk í vinnur vegna kyns - ef að kona hefur áhuga á "karladjobbi" og hefur það sem þarf þá sé ég ekkert í vegi fyrir því að hún fái starfið (ef hún er hæfust) og eins öfugt.
Ég held að áhugasvið hvers og eins sé mjög misjafnt og það þarf alls ekki að hafa neitt með kyn að gera - Það eru t.d. mun fleiri í mínu fagi kvenkyns en það er ekki víst að það sé út af því að stelpur hafi meiri áhuga á því starfi né séu hæfari í það - heldur sé það að mestu leyti venjan og þ.a.l. detti strákum ekki í hug að fara í það starf (þó alls ekki allir - því það eru nú nokkrir (7 af 240) flottir með okkur í hjúkkunni). Einnig eru hæfileikar ekki kynbundnir að mínu mati þó þeir komi oft þannig út - en það getur líka tengst þessum venjum og siðum sem að samfélagið hefur mótað í okkur og við teljum "venjulega".

Ég sem dæmi byrjaði ekki að þvo þvottinn minn þegar ég fermdist af því að ég var kona - heldur vegna þess að ég varð sjálfstæðari, vildi fullorðnast og hef ekki séð eftir þeirri ákvörðun síðan - því hver er betri í að þvo þvottinn manns en maður sjálfur! Auk þess tel ég þetta vera stóran part í sjálfstæði hvers og eins að geta þvegið fötin af sjálfum sér! Þannig að af hverju ættu þvottar að tengjast sjálfkrafa við konur? Kannski gerir það það ekki lengur.. vonandi ekki..

En hvað er þetta þá.. hvernig festast þessi kynhlutverk svona rosalega í sessi hjá okkur og mikið væri nú gott ef hægt væri að fleygja öllum þessum gildum, viðhorfum, venjum og siðum í ruslið og byrja á hvítum, hreinum grunni þar sem allir væru jafnir; hvernig sem þeir líta út eða hvaða kyni þeir tilheyra því að þá held ég að heimurinn myndi fúnkera mun betur og mér þætti aðallega mjöög spennandi að sjá hvort að konur færu í "kvennastörfin" og karlar í "karlastörfin"

En til að enda þetta á uppáhaldi allra - heimilsstörfunum - þá tel ég konur ekkert vera hæfari í þeim störfum en karlar - þetta er allt bara venjur, siðir og að sjálfsögðu uppeldi - og smá punktur til ykkar strákar - að þvo þvotta og þrífa gólf (ásamt öðrum heimilisverkum) er enganvegin hluti af áhugamálum og sviðum stelpna.. þannig að þið eruð alls ekki að fara inn á þeirra svæði þó þið takið aðeins í þvottavélina (ef þær hleypa ykkur í það tryllitæki) ;)

En þá hef ég komið þessu frá mér og get aftur farið að einbeita mér að félagfræðinni! Veltið þessu fyrir ykkur og endilega commentið :)

Njótið lífsins og lifið heil - alveg sama hvernig þið lítið út eða eruð ;) KNÚS!

Vinaminni

Fyrir tæpu ári (í jan '09) samdi Steindór Dan ljóð fyrir ömmu sína og afa, skrifaði það á fremstu síðu fínnar gestabókar sem hann afhenti þeim í notalega bústaðnum þeirra í Kjósinni :) Þegar hann las ljóðið upphátt fyrir fjölskylduna þá var varla þurr hvarmur á svæðinu - þau áhrif hafði ljóðið á hlustendurna sem vita allir hve yndislegt það er í Vinaminni (bústaðnum) en fannst ótrúlegt hvernig Steindór náði að setja þær miklu og góðu tilfinningar í ljóð með stuðlum og höfuðstöfum - það er ekki sjálfsagt verk! Hann hefur ótrúlega náðargáfu - þó ég telji mig sjálfa nú vera skáldagyðjuna hans - þá gerir hann nú meira í ljóðagerðinni en ég - ég þarf bara að vera til :) haha.. en án alls gríns þá ákvað ég að skella inn þessu fallega ljóði og hvetja ykkur öll til að skoða www.ljod.is/steindor og lesa öll fallegu ljóðin hans - fyndnu og skemmtilegu :)


Vinaminni

Inn á milli fagurra fjallatinda
og firninda, sem náttúruna mynda,
finna má í sælli veröld sinni
sumarhús, sem heitir Vinaminni.

Á botninum í djúpum, fögrum dalnum
dvelur það, í miðjum fjallasalnum.
Hvort sem er, að vori eða að vetri,
veður gerast hvergi á landi betri.

Hér logar ávallt lífsins besti eldur
og logi hans í öllum brjóstum veldur
hamingju og heimsins besta friði,
sem heyra má í tærum lækjarniði.

Hér er ávallt afar kátt á hjalla
og ómar stundum gleði um Kjósina alla.
Sumir kátir syngja um heima og geima
en sumir lúra vært í koju og dreyma.

Fátt er betra en hér í ró að hafa
hæga stund með ömmu sinni og afa.
Í sældarför á værðarinnar vegi
ég varið gæti hérna hverjum degi.

En öll við þurfum Kjósina að kveðja
og kann það eigi nokkurt hjarta að gleðja.
En hingað verkar frækinn feiknarkraftur,
svo fljótt við munum snúa hingað aftur.

Því hvergi er í veröld betra að vera
og víst mun ávallt ljúfa í brjósti bera
minningu um bústað sem í sinni
sælu veröld lifir - Vinaminni.
SDJ

Ég hrósa honum alls ekki nógu mikið fyrir öll fallegu ljóðin sem hann hefur ort fyrir og um mig - allar ferskeytlurnar sem hann hendir fram á örfáum mínútum í bílnum og skrifar inn í afmæliskort - á leiðinni í afmælið og hin fjölmörgu, fjölbreyttu og frábæru ljóð sem koma eins og ekkert séð! Hann er alveg magnaður og fær hrós dagsins og bara örugglega ársins fyrir þessi stórkostlegu ljóð hans :)

Hjónaskilnaðir og hrós dagsins :)

Skólinn gengur sinn vanagang.. maður er aldrei nógu duglegur en nú er nóvember gengin í garð og þá duga engar afsakanir!! Nú er það bara hlaðan á hverjum degi og fram á kvöld! Ræktin kl. 6 á morgnanna og eintómur dugnaður! Inn á milli fær maður sér fljótandi járn-sjúss og orkudrykk – milli þess sem maður maular nestið (sem maður auðvitað smyr heima fyrir daginn í kreppunni) En það er margt áhugavert sem kemur í ljós í náminu.. ég er í ýmsum mismunandi fögum; siðfræði, sálfræði, félagsfræði, líffærafræði og lífefnafræði.. og ég vildi óska að ég gæti prentað allt inní höfðið á mér og að ég hefði betra sjónminni þar sem það er svo margt spennandi og fræðandi sem væri gaman að muna! Kannski ég fari bara að blogga um það mest spennandi og fræðandi úr náminu... svona til að fræða aðra og rifja sjálf upp ;)

Í félagsfræðinni var t.d. rætt í gær um hjónaskilnaði og ástæður þeirra, og þær geta komið manni mjög á óvart.. t.d. finnst manni rökrétt að þegar aðili hefur skilið einu sinni þá læri hann af því og lagi sitt samband og láti næsta samband virka og manni finnst oft óeðlilegt að sumir skilji aftur og aftur.. falli alltaf í sömu gryfjuna, en rannsóknir sýna að það eru meiri ástæður á hjónaskilnaði hafi fyrri skilnaður orðið – hjá annað hvort öðrum aðilanum eða báðum! Mér fannst líka merkilegt að ef fólk byrjar ekki á að trúlofa sig eða að vera trúlofaður í soldinn tíma áður en gifting á sér stað – þá eru meiri líkur á skilnaði! Maður heyrir oft talað um að þegar fólk sé ólíkt þá byggi það hvort annað upp og að það sé jákvætt að vera ólík – hjónaskilnaðir eru aftur á móti mun líklegri hjá fólki sem er með ólíkan bakgrunn. Einnig finnst mér alveg makalaust að það séu meiri líkur á að þegar aðilar séu báðir úr þéttbýli að þá séu meiri líkur á hjónaskilnaði... en jæja nóg um hjónaskilnað!
Bara smá fróðleikspunktar fyrir ykkur yndislega fólkið sem les bloggið mitt! :)

Svo ætla ég að innleiða nýjan „fítus“ á blogginu mínu – hróshornið! Og mun héðan í frá enda hvert blogg með að hrósa einhverjum sem á það skilið :)

Í dag ætla ég að hrósa Þórdísi frænku fyrir öll spjöllin, allar kózýstundirnar, að eiga jafn yndislega dóttur og öll skutlin og förin út um allar trissur :) Hún er algjörlega frábær :*

Knús á alla í tilefni þessa föstudags :) Vona að öllum líði vel, kv. Halla Ósk

Rétt hugarfar í háskóla

Ég er byrjuð í hinni virðulegu stofnun Háskóla Íslands! Óvenju margir skráðu sig í ár og metskráning í t.d. hjúkrunafræðideildina! En eru allir að fara í skólann með rétt hugarfar eða er fólk bara í skóla í stað þess að sitja heima í atvinnuleysi? Auðvitað getur ekki verið neitt neikvætt við að ganga í skóla en spurningin er hvort að það hagnist hinum sem fara í skólann með "rétt" hugarfar..

Í tímum hjá mér er allt fullt af nemum, 240 nemendur í hverjum tíma.

Hvað er fólk að gera í háskóla sem að hangir í tímum á facebook allan daginn, inná leikjasíðum eða þaðan af verra! Fólk hagar sér eins og í framhaldsskóla eða jafnvel grunnskóla og stundum trúi ég ekki mínum eigin eyrum þegar salurinn hefur breyst í fuglabjarg og það heyrist ekki í kennaranum! Einnig skil ég ekki alveg hvað fólk er að gera í tímanum ef það fæ óstoppandi, gjallandi og mjög hávær hláturköst yfir einhverju á facebook eða öskrar "YESSSS" þegar kennarinn segir að tíminn sé búinn!

Svona fólk má nú bara vera heima hjá sér í stað þess að trufla tímann fyrir öðrum og sýna kennaranum virðingaleysi! Von mín er bara sú að þetta fólk komist svo ekki í gegnum klásusinn í staðinn fyrir þá sem virkilega eru þarna með hugann við hjúkrunarfræði, hafa metnaðinn og áhugan!
Vonandi "sigra" þeir "góðu" og komast í gegn í desember!
-en aðeins 120 manns komast áfram í des!

Aumingjar?

Eru Íslendingar í alvörunni að breytast í aumingja? Ég trúi því bara ekki upp á þjóðina.. að væla yfir atvinnuleysi og kreppu en taka svo ekki vinnu þegar hún býðst! Mér finnst þetta hneisa! Mér finnst reyndar líka hneysa að atvinnuleysisbætur séu hærri en sum laun! Það er út í hött.. en er ekki betra að vera í vinnu þó launin séu ekki upp á marga fiska heldur en að hanga heima upp í sófa alla daga að góna út í loftið.... hrikaleg þróun!

Auðvitað hefur þetta fólk sína hlið sem maður þekkir kannski ekki.. mögulega vill það ekki eyða sumrinu í að vinna (fólk sem hefur alltaf fengið sitt sumarfrí annars staðar) og vill því bíða með að fá sér vinnu þar til eftir sumarið.. einnig hefur fólk kannski engan áhuga á vinnunni sem býðst en mér finnst það harla góð afsökun (sérstaklega eftir að manni er oft boðin vinna (mismunandi býst ég við) og þiggur hana ekki)).

Ég vil ekki trúa því að við séum að breytast í aumingja.. að næsta kynslóð sé orðin svona.. mín kynslóð! Ég vil ekki trúa því.. Ég er amk þakklát fyrir að hafa mína vinnu þrátt fyrir að hún geti oft verið erfið og full mikil þá er ég þakklát og vona að fólk kjósi frekar að hafa vinnu en að hanga heima á bótum!

Annars er ég farin að lúlla.. Embla sys kemur í nótt og verður yfir helgina.. ýkt spennt! Knús, H.